kwitnięcie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [kfʲitʲˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ], AS: [kfʹitʹńė̃ńće], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• podw. art.• nazal.• asynch. ę
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od kwitnąć
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik kwitnięcie dopełniacz kwitnięcia celownik kwitnięciu biernik kwitnięcie narzędnik kwitnięciem miejscownik kwitnięciu wołacz kwitnięcie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kwitnienie, kwiat, kwiaciarnia, kwiaciarka, kwietnik, rozkwit mrz
- czas. kwitnąć ndk., zakwitnąć dk., przekwitnąć dk.
- przym. kwietny, kwiecisty, kwietniowy
- przysł. kwieciście
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- czeczeński: (1.1) заза даккхар
- niemiecki: (1.1) Blütezeit ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.