kurulny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [kuˈrulnɨ], AS: [kurulny]
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) hist. odnoszący się do kurii, związany z kurią (jako miejscem posiedzeń senatu i sądu w starożytnym Rzymie)
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik kurulny kurulna kurulne kurulni kurulne dopełniacz kurulnego kurulnej kurulnego kurulnych celownik kurulnemu kurulnej kurulnemu kurulnym biernik kurulnego kurulny kurulną kurulne kurulnych kurulne narzędnik kurulnym kurulną kurulnym kurulnymi miejscownik kurulnym kurulnej kurulnym kurulnych wołacz kurulny kurulna kurulne kurulni kurulne - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. curulis
- uwagi:
- tłumaczenia:
- łaciński: (1.1) curulis
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.