kuropatwi (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌkurɔˈpatfʲi], AS: [kuropatfʹi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) charakterystyczny dla kuropatwy; dotyczący, odnoszący się do kuropatwy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik kuropatwi kuropatwia kuropatwie kuropatwi kuropatwie dopełniacz kuropatwiego kuropatwiej kuropatwiego kuropatwich celownik kuropatwiemu kuropatwiej kuropatwiemu kuropatwim biernik kuropatwiego kuropatwi kuropatwią kuropatwie kuropatwich kuropatwie narzędnik kuropatwim kuropatwią kuropatwim kuropatwimi miejscownik kuropatwim kuropatwiej kuropatwim kuropatwich wołacz kuropatwi kuropatwia kuropatwie kuropatwi kuropatwie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kuropatwa ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) курапаткавы
- bułgarski: (1.1) яребичен, яребичи
- rosyjski: (1.1) куропатковый
- słowacki: (1.1) jarabičí
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.