kumycki (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (2.1) jęz. język kumycki
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik kumycki kumycka kumyckie kumyccy kumyckie dopełniacz kumyckiego kumyckiej kumyckiego kumyckich celownik kumyckiemu kumyckiej kumyckiemu kumyckim biernik kumyckiego kumycki kumycką kumyckie kumyckich kumyckie narzędnik kumyckim kumycką kumyckim kumyckimi miejscownik kumyckim kumyckiej kumyckim kumyckich wołacz kumycki kumycka kumyckie kumyccy kumyckie nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Kumyk mos, Kumyczka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (2.1) Kumyk
- baskijski: (2.1) kumikera
- kumycki: (2.1) къумукъ тил
- rosyjski: (1.1) кумыкский
- słowacki: (2.1) kumyčtina ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.