króliczy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [kruˈlʲiʧ̑ɨ], AS: [krulʹičy], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) charakterystyczny dla królika; dotyczący, odnoszący się do królika (zwierzęcia)
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik króliczy królicza królicze króliczy królicze dopełniacz króliczego króliczej króliczego króliczych celownik króliczemu króliczej króliczemu króliczym biernik króliczego króliczy króliczą królicze króliczych królicze narzędnik króliczym króliczą króliczym króliczymi miejscownik króliczym króliczej króliczym króliczych wołacz króliczy królicza królicze króliczy królicze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) królicza norka • królicza łapka • królicze futro • królicza pieczeń
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. króliczek mzw, królik m, królikarnia ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- esperanto: (1.1) kunikla
- hiszpański: (1.1) conejil
- kaszubski: (1.1) trusy
- włoski: (1.1) conigliesco
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.