królewiecki (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) związany z Królewcem, dotyczący Królewca
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik królewiecki królewiecka królewieckie królewieccy królewieckie dopełniacz królewieckiego królewieckiej królewieckiego królewieckich celownik królewieckiemu królewieckiej królewieckiemu królewieckim biernik królewieckiego królewiecki królewiecką królewieckie królewieckich królewieckie narzędnik królewieckim królewiecką królewieckim królewieckimi miejscownik królewieckim królewieckiej królewieckim królewieckich wołacz królewiecki królewiecka królewieckie królewieccy królewieckie nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) kaliningradzki
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Królewiec mrz
- czas. królować
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- czeski: (1.1) královecký
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.