korespondowanie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌkɔrɛspɔ̃ndɔˈvãɲɛ], AS: [korespõndovãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) prowadzenie korespondencji
- odmiana:
- (1.1) blm,
przypadek liczba pojedyncza mianownik korespondowanie dopełniacz korespondowania celownik korespondowaniu biernik korespondowanie narzędnik korespondowaniem miejscownik korespondowaniu wołacz korespondowanie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) niekorespondowanie
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. korespondencja ż, korespondent m, korespondentka ż
- czas. korespondować ndk.
- przym. korespondencyjny
- przysł. korespondencyjnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- rzecz. odczas. od korespondować
- uwagi:
- tłumaczenia:
- bułgarski: (1.1) кореспондиране n
- ukraiński: (1.1) кореспондування n
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.