konus (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈkɔ̃nus], AS: [kõnus], zjawiska fonetyczne: nazal. ​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) o chłopaku lub mężczyźnie lekcew. człowiek niskiego wzrostu
(1.2) daw. stożek
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. conus
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

konus (esperanto (morfem))

wymowa:
​
znaczenia:

morfem

(1.1) mat. stożek
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pochodne:
rzecz. konuso
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.