kontrahent (język polski)
- wymowa:
- IPA: [kɔ̃nˈtraxɛ̃nt], AS: [kõntraχẽnt], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) każda ze stron zawierających umowę
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kontrahent kontrahenci dopełniacz kontrahenta kontrahentów celownik kontrahentowi kontrahentom biernik kontrahenta kontrahentów narzędnik kontrahentem kontrahentami miejscownik kontrahencie kontrahentach wołacz kontrahencie kontrahenci - przykłady:
- składnia:
- (1.1) podmiot lub dopełnienie
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) partner, dostawca / odbiorca, klient / sprzedawca, konsument / przedsiębiorca, spożywca / wytwórca
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kontrakt m
- przym. kontrahencki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) contractor, transactor
- arabski: (1.1) مقاول
- bułgarski: (1.1) контрагент m
- estoński: (1.1) lepinguosaline, lepingu osapool
- francuski: (1.1) contractant m
- niemiecki: (1.1) Kontrahent m
- rosyjski: (1.1) контрагент m
- włoski: (1.1) contraente m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.