kontestatorka (język polski)
kontestatorki (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˌkɔ̃ntɛstaˈtɔrka], AS: [kõntestatorka], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) kobieta publicznie protestująca przeciw czemuś, przeciwniczka
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kontestatorka kontestatorki dopełniacz kontestatorki kontestatorek celownik kontestatorce kontestatorkom biernik kontestatorkę kontestatorki narzędnik kontestatorką kontestatorkami miejscownik kontestatorce kontestatorkach wołacz kontestatorko kontestatorki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) buntowniczka, nonkonformistka, niekonformistka
- antonimy:
- (1.1) konformistka, oportunistka, koniunkturalistka
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kontestacja ż, kontestowanie n, kontestatorstwo n
- forma męska kontestator m
- czas. kontestować
- przym. kontestacyjny, kontestatorski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: kontestator
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.