konsyliarz (język polski)
- wymowa:
- IPA: [kɔ̃w̃ˈsɨlʲjaʃ], AS: [kõũ̯sylʹi ̯aš], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.• nazal.• samogł.+n/m+szczelin.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) przest. doktor, lekarz
- (1.2) daw. doradca
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik konsyliarz konsyliarze dopełniacz konsyliarza konsyliarzy / konsyliarzów celownik konsyliarzowi konsyliarzom biernik konsyliarza konsyliarzy / konsyliarzów narzędnik konsyliarzem konsyliarzami miejscownik konsyliarzu konsyliarzach wołacz konsyliarzu konsyliarze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. konsylium n, konsyliarzowa ż, konsyliarzówna ż
- przym. konsyliarski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. consiliarius < łac. consiliari < consilium, consulere
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.