konkluzywny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌkɔ̃ŋkluˈzɨvnɨ], AS: [kõŋkluzyvny], zjawiska fonetyczne: nazal.• -nk- • akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) dający wnioski, rozstrzygnięcie, konkluzje
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik konkluzywny konkluzywna konkluzywne konkluzywni konkluzywne dopełniacz konkluzywnego konkluzywnej konkluzywnego konkluzywnych celownik konkluzywnemu konkluzywnej konkluzywnemu konkluzywnym biernik konkluzywnego konkluzywny konkluzywną konkluzywne konkluzywnych konkluzywne narzędnik konkluzywnym konkluzywną konkluzywnym konkluzywnymi miejscownik konkluzywnym konkluzywnej konkluzywnym konkluzywnych wołacz konkluzywny konkluzywna konkluzywne konkluzywni konkluzywne - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) niekonkluzywny
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. konkluzywność, konkluzja
- przysł. konkluzywnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.