konidialny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌkɔ̃ɲiˈdʲjalnɨ], AS: [kõńidʹi ̯alny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.• i → j
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) biol. dotyczący konidium
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik konidialny konidialna konidialne konidialni konidialne dopełniacz konidialnego konidialnej konidialnego konidialnych celownik konidialnemu konidialnej konidialnemu konidialnym biernik konidialnego konidialny konidialną konidialne konidialnych konidialne narzędnik konidialnym konidialną konidialnym konidialnymi miejscownik konidialnym konidialnej konidialnym konidialnych wołacz konidialny konidialna konidialne konidialni konidialne nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) zarodnik konidialny
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. konidium n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.