kompocik (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) zdrobn. od: kompot
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kompocik kompociki dopełniacz kompociku kompocików celownik kompocikowi kompocikom biernik kompocik kompociki narzędnik kompocikiem kompocikami miejscownik kompociku kompocikach wołacz kompociku kompociki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kompot mrz, kompotierka ż, kompotiera ż, kompotówka ż
- przym. kompotowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. kompot + -ik
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: kompot
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.