klęknąć (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈklɛ̃ŋknɔ̃ɲʨ̑], AS: [klẽŋknõńć], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ą • asynch. ę  ​
znaczenia:

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. klękać)

(1.1) aspekt dokonany od: klękać
odmiana:
(1.1) koniugacja Va
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. klęczeć
rzecz. klękanie n, klęknięcie n, przyklęknięcie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: klękać
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.