kinematyka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌcĩnɛ̃ˈmatɨka], AS: [ḱĩnẽmatyka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. na 3 syl.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) fiz. dział mechaniki zajmujący się badaniem ruchu ciał; zob. też kinematyka w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik kinematyka dopełniacz kinematyki celownik kinematyce biernik kinematykę narzędnik kinematyką miejscownik kinematyce wołacz kinematyko - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. kinematyczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) kinematics
- arabski: (1.1) علم الحركة
- baskijski: (1.1) zinematika
- białoruski: (1.1) кінематыка ż
- bośniacki: (1.1) kinematika
- bułgarski: (1.1) кинематика ż
- estoński: (1.1) kinemaatika
- francuski: (1.1) cinématique
- hiszpański: (1.1) cinemática ż
- ido: (1.1) cinematiko
- kataloński: (1.1) cinemàtica ż
- niemiecki: (1.1) Kinematik ż
- rosyjski: (1.1) кинематика ż
- turecki: (1.1) kinematik
- ukraiński: (1.1) кінематика ż
- włoski: (1.1) cinematica ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.