karykatura (język polski)
karykatura (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˌkarɨkaˈtura], AS: [karykatura], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) humorystyczna praca plastyczna lub literacka ośmieszająca i uwydatniająca charakterystyczne cechy osoby; zob. też karykatura w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik karykatura karykatury dopełniacz karykatury karykatur celownik karykaturze karykaturom biernik karykaturę karykatury narzędnik karykaturą karykaturami miejscownik karykaturze karykaturach wołacz karykaturo karykatury - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. karykaturzysta m, karykaturzystka ż
- zdrobn. karykaturka ż
- czas. karykaturować ndk., skarykaturować dk.
- przym. karykaturalny
- przysł. karykaturalnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- wł. caricatura < wł. caricare < łac. carricare < łac. carrus
- uwagi:
- zob. też karykatura w Wikicytatach
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) caricature
- arabski: (1.1) كاريكاتير m
- azerski: (1.1) karikatura
- baskijski: (1.1) karikatura, irrimarra
- białoruski: (1.1) карыкатура ż
- bułgarski: (1.1) карикатура ż
- czeski: (1.1) karikatura ż, karikování n
- duński: (1.1) karikatur w
- hiszpański: (1.1) caricatura ż
- interlingua: (1.1) caricatura
- kataloński: (1.1) caricatura ż
- niemiecki: (1.1) Zerrbild n
- nowogrecki: (1.1) γελοιογραφία ż, καρικατούρα ż
- rosyjski: (1.1) карикатура ż
- słowacki: (1.1) karikatúra ż
- szwedzki: (1.1) karikatyr w, nidbild w, vrångbild w
- ukraiński: (1.1) карикатура ż
- włoski: (1.1) caricatura ż, macchietta ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.