kancjonał (język polski)
- wymowa:
- IPA: [kãnˈʦ̑ʲjɔ̃naw], AS: [kãncʹi ̯õnau̯], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) kośc. muz. śpiewnik kościelny
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kancjonał kancjonały dopełniacz kancjonału kancjonałów celownik kancjonałowi kancjonałom biernik kancjonał kancjonały narzędnik kancjonałem kancjonałami miejscownik kancjonale kancjonałach wołacz kancjonale kancjonały - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) śpiewnik
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. kancjonałowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. cantionale < łac. cantio
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Kantional, Kanzional
- białoruski: (1.1) канцыянал
- słowacki: (1.1) kancionál m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.