kalander (język polski)
kalander (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) techn. prasa do tłoczenia matryc stereotypowych lub prasowania, gładzenia i satynowania materiału; zob. też kalander w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kalander kalandry dopełniacz kalandra kalandrów celownik kalandrowi kalandrom biernik kalander kalandry narzędnik kalandrem kalandrami miejscownik kalandrze kalandrach wołacz kalandrze kalandry - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) gładziarka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. kalandrować ndk.
- przym. kalandrowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) franc. calandre
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) calender
- baskijski: (1.1) kalandra
- bułgarski: (1.1) каландър m
- fiński: (1.1) kalanteri
- francuski: (1.1) calandre ż
- hiszpański: (1.1) calandria ż
- portugalski: (1.1) calandra ż
- szwedzki: (1.1) mangel w
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.