jednokoronowy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌjɛdnɔkɔrɔ̃ˈnɔvɨ], AS: [i ̯ednokorõnovy], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) mający wartość/liczący/wynoszący 1 koronę
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik jednokoronowy jednokoronowa jednokoronowe jednokoronowi jednokoronowe dopełniacz jednokoronowego jednokoronowej jednokoronowego jednokoronowych celownik jednokoronowemu jednokoronowej jednokoronowemu jednokoronowym biernik jednokoronowego jednokoronowy jednokoronową jednokoronowe jednokoronowych jednokoronowe narzędnik jednokoronowym jednokoronową jednokoronowym jednokoronowymi miejscownik jednokoronowym jednokoronowej jednokoronowym jednokoronowych wołacz jednokoronowy jednokoronowa jednokoronowe jednokoronowi jednokoronowe - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. jednokoronówka
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.