irra (język szwedzki)

wymowa:
znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) błąkać się, błądzić
odmiana:
(1.1) att irra, irrar, irrade, irrat, irra!
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) irra med blickenbłądzić wzrokiemirra hit och ditbłąkać się tu i tam
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. irrande
przym. irrig
związki frazeologiczne:
złożenie rzecz. irrbloss, irrfärd, irrgång, irrlära, irrsken, irrväg
czas. frazowy irra bort sig • irra omkring • irra runt
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.