idy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈidɨ], AS: [idy]
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) hist. w kalendarzu rzymskim trzynasty, a w marcu, maju, lipcu i październiku piętnasty dzień miesiąca; zob. też idy w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba mnoga mianownik idy dopełniacz id celownik idom biernik idy narzędnik idami miejscownik idach wołacz idy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- idy marcowe
- etymologia:
- łac. idus < być może gr. εἶδος 'eidos' obraz, wygląd
- pierwotnie, w kalendarzu księżycowym wyraz oznaczał pełnię księżyca.
- uwagi:
- zobacz też: kalendy • nony
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ides
- hiszpański: (1.1) idus m lm
- łaciński: (1.1) idus
- nowogrecki: (1.1) ειδοί m lm
- słowacki: (1.1) ídy ż lm
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.