hubalczyk (język polski)
- wymowa:
- IPA: [xuˈbalʧ̑ɨk], AS: [χubalčyk]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) hist. wojsk. członek pierwszego oddziału partyzanckiego walczącego w okupowanej Polsce; zob. też Oddział Wydzielony Wojska Polskiego w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik hubalczyk hubalczycy dopełniacz hubalczyka hubalczyków celownik hubalczykowi hubalczykom biernik hubalczyka hubalczyków narzędnik hubalczykiem hubalczykami miejscownik hubalczyku hubalczykach wołacz hubalczyku hubalczycy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) partyzant
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Hubal m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- od Hubala, pseudonimu przywódcy organizacji, Henryka Dobrzańskiego
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.