halabardnik (język polski)
halabardnicy (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) hist. wojsk. pieszy żołnierz, względnie strażnik albo gwardzista, uzbrojony w halabardę
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik halabardnik halabardnicy dopełniacz halabardnika halabardników celownik halabardnikowi halabardnikom biernik halabardnika halabardników narzędnik halabardnikiem halabardnikami miejscownik halabardniku halabardnikach wołacz halabardniku halabardnicy depr. M. i W. lm: (te) halabardniki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) halabardzista
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. halabarda ż, halabardzista mos
- przym. halabardniczy, halabardowy, halabardny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) halberdier
- baskijski: (1.1) alabardari
- białoruski: (1.1) алебарднік m
- esperanto: (1.1) halebardisto
- francuski: (1.1) hallebardier m
- hiszpański: (1.1) alabardero m
- kataloński: (1.1) alabarder m
- niemiecki: (1.1) Hellebardier m, Hellebardist m, Hellebardenträger m
- portugalski: (1.1) alabardeiro m
- rosyjski: (1.1) алебардщик m
- słowacki: (1.1) halapartník m
- węgierski: (1.1) alabárdos
- włoski: (1.1) alabardiere m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.