genitus (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
przymiotnik
- (2.1) urodzony, zrodzony
- odmiana:
- (1.1) genit|us, ~i (deklinacja II)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik genitus genitī dopełniacz genitī genitōrum celownik genitō genitīs biernik genitum genitōs ablatyw genitō genitīs wołacz genite genitī - (1.2) genit|us, ~us (deklinacja IV)
- (2.1) genit|us, ~a, ~um
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. gigno, geno
- rzecz. genus n, gens ż, genitura ż, genitor m, genitivus m, genetrix ż, genetivus m, generatio ż
- przym. genetivus, genitivus, genitogenitus
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. gigno
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.