fonologiczny (język polski)

wymowa:

​

znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) jęz. związany z fonologią, dotyczący fonologii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	fonologiczny		fonologiczna	fonologiczne	fonologiczni	fonologiczne
dopełniacz	fonologicznego		fonologicznej	fonologicznego	fonologicznych
celownik	fonologicznemu		fonologicznej	fonologicznemu	fonologicznym
biernik	fonologicznego	fonologiczny	fonologiczną	fonologiczne	fonologicznych	fonologiczne
narzędnik	fonologicznym		fonologiczną	fonologicznym	fonologicznymi
miejscownik	fonologicznym		fonologicznej	fonologicznym	fonologicznych
wołacz	fonologiczny		fonologiczna	fonologiczne	fonologiczni	fonologiczne
nie stopniuje się

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. fonologia ż, fonologiczność ż

przysł. fonologicznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) phonological
• białoruski: (1.1) фаналагічны
• bułgarski: (1.1) фонологичен, фонологически
• czeski: (1.1) fonologický
• duński: (1.1) fonologisk
• francuski: (1.1) phonologique
• niemiecki: (1.1) phonologisch
• norweski (bokmål): (1.1) fonologisk
• norweski (nynorsk): (1.1) fonologisk
• rosyjski: (1.1) фонологический
• słowacki: (1.1) fonologický
• szwedzki: (1.1) fonologisk
• ukraiński: (1.1) фонологічний
• włoski: (1.1) fonologico

źródła: