finezja (język polski)
- wymowa:
- IPA: [fʲĩˈnɛzʲja], AS: [fʹĩnezʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) subtelność, wytworność, wyrafinowanie
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) delikatność
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. finezyjny
- przysł. finezyjnie
- rzecz. finezyjność
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. finesse < franc. fin < łac. finis
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) finesse
- bułgarski: (1.1) финес m
- duński: (1.1) finesse w
- esperanto: (1.1) subtileco
- interlingua: (1.1) finessa
- norweski (bokmål): (1.1) finesse m
- norweski (nynorsk): (1.1) finesse m
- szwedzki: (1.1) finess w
- włoski: (1.1) finezza ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.