extrém (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) ekstremum, skrajność
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik extrém extrémy dopełniacz extrému extrémů celownik extrému extrémům biernik extrém extrémy wołacz extréme extrémy miejscownik extrému extrémech narzędnik extrémem extrémy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. extrémní
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
extrém (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) ekstremum, skrajność
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) krajnosť
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. extrémizmus m, extrémistka ż, extrémista m, extrémnosť ż
- przym. extrémny, extrémistický
- przysł. extrémne
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
extrém (język węgierski)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) ekstremalny
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) szélsőséges
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.