eseista (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɛsɛˈjista], AS: [esei ̯ista], zjawiska fonetyczne: epenteza i ̯ • akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) literat, autor esejów, szkiców literackich
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik eseista eseiści dopełniacz eseisty eseistów celownik eseiście eseistom biernik eseistę eseistów narzędnik eseistą eseistami miejscownik eseiście eseistach wołacz eseisto eseiści - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. esej m, eseistyka ż, eseistyczność ż
- forma żeńska eseistka ż
- przym. eseistyczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) ang. essayist < ang. essay < franc. essai < łac. exagium
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) essayist
- baskijski: (1.1) saiakeragile
- białoruski: (1.1) эсэіст m
- francuski: (1.1) essayiste m
- hiszpański: (1.1) ensayista m
- interlingua: (1.1) essayista
- nowogrecki: (1.1) δοκιμιογράφος m
- rosyjski: (1.1) эссеист m
- szwedzki: (1.1) essäist w
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.