efeb (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) hist. w starożytnej Grecji: młodzieniec pobierający nauki w efebii; zob. też efeb w Wikipedii
- (1.2) książk. przen. pięknie, harmonijnie zbudowany chłopak
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik efeb efebowie dopełniacz efeba efebów celownik efebowi efebom biernik efeba efebów narzędnik efebem efebami miejscownik efebie efebach wołacz efebie efebowie depr. M. i W. lm: (te) efeby - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. efebia ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. ἔφηβος (éphēbos) → młodzieniec < gr. ἐπί (epí) + gr. ἥβη (hḗbē) → wcześnie + męskość
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.