dysydencki (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) polit. związany z dysydentem, dotyczący dysydenta
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik dysydencki dysydencka dysydenckie dysydenccy dysydenckie dopełniacz dysydenckiego dysydenckiej dysydenckiego dysydenckich celownik dysydenckiemu dysydenckiej dysydenckiemu dysydenckim biernik dysydenckiego dysydencki dysydencką dysydenckie dysydenckich dysydenckie narzędnik dysydenckim dysydencką dysydenckim dysydenckimi miejscownik dysydenckim dysydenckiej dysydenckim dysydenckich wołacz dysydencki dysydencka dysydenckie dysydenccy dysydenckie nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dysydent mos, dysydentka ż
- przysł. dysydencko
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- baskijski: (1.1) disidente
- rosyjski: (1.1) диссидентский
- słowacki: (1.1) disidentský
- ukraiński: (1.1) дисидентський
- włoski: (1.1) dissidente
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.