dysharmonia (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) brak harmonii zestawionych elementów
- (1.2) brak współbrzmienia dźwięków
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik dysharmonia dopełniacz dysharmonii celownik dysharmonii biernik dysharmonię narzędnik dysharmonią miejscownik dysharmonii wołacz dysharmonio - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) rozdźwięk, dysonans, rozbieżność
- (1.2) rozdźwięk, dysonans
- antonimy:
- (1.2) harmonika
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. dysharmonijny, dysharmoniczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) discrepancy, disharmony, inharmony
- arabski: (1.1) تنافر m
- bułgarski: (1.1) дисхармония ż
- estoński: (1.1) disharmoonia
- kazachski: (1.1) үйлесімсіздік
- pali: (1.1) vesamma n
- rosyjski: (1.1) дисгармония ż, разнобой m
- słowacki: (1.1) disharmónia ż
- ukraiński: (1.1) дисгармонія ż; (1.2) дисгармонія ż
- włoski: (1.2) disaccordo m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.