dwukoronowy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌdvukɔrɔ̃ˈnɔvɨ], AS: [dvukorõnovy], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) mający wartość/liczący/wynoszący 2 korony
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik dwukoronowy dwukoronowa dwukoronowe dwukoronowi dwukoronowe dopełniacz dwukoronowego dwukoronowej dwukoronowego dwukoronowych celownik dwukoronowemu dwukoronowej dwukoronowemu dwukoronowym biernik dwukoronowego dwukoronowy dwukoronową dwukoronowe dwukoronowych dwukoronowe narzędnik dwukoronowym dwukoronową dwukoronowym dwukoronowymi miejscownik dwukoronowym dwukoronowej dwukoronowym dwukoronowych wołacz dwukoronowy dwukoronowa dwukoronowe dwukoronowi dwukoronowe - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dwukoronówka
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.