dorzynanie (język polski)
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od dorzynać
- odmiana:
- (1.1) blm,
przypadek liczba pojedyncza mianownik dorzynanie dopełniacz dorzynania celownik dorzynaniu biernik dorzynanie narzędnik dorzynaniem miejscownik dorzynaniu wołacz dorzynanie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) niedorzynanie
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dorżnięcie n, wyrzynarka ż
- czas. przerżnąć, przerzynać, dorzynać ndk., dorżnąć dk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. dorzynać + -anie
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.