dobieg (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈdɔbʲjɛk], AS: [dobʹi ̯ek], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) lotn. faza lądowania trwająca od zetknięcia się podwozia z ziemią do zatrzymania się statku powietrznego; zob. też dobieg w Wikipedii
- (1.2) środ. sport. dobieganie do mety
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik dobieg dopełniacz dobiegu celownik dobiegowi biernik dobieg narzędnik dobiegiem miejscownik dobiegu wołacz dobiegu - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) finisz
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. dobiegać/dobiec
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.