dit (język duński)
- wymowa:
- znaczenia:
zaimek dzierżawczy, druga osoba, liczba pojedyncza, rodzaj nijaki
dit (język francuski)
przymiotnik
- (1.1) rzeczony, wzmiankowany, wymieniony
- odmiana:
- (1.1) lp dit m, dite ż; lm dits m, dites ż
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
dit (język kataloński)
un dit (1.1)
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) anat. palec
- odmiana:
- (1.1) lp dit; lm dits
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
dit (język niderlandzki)
- wymowa:
-
- IPA: /dɪt/
-
- znaczenia:
zaimek
- (1.1) to
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
dit (język szwedzki)
- wymowa:
-
- znaczenia:
zaimek
- (1.1) tam (wskazując kierunek)
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) hit
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- złożenie rzeczownikowe ditresa, ditvägen
- fraza czasownikowa trilla dit
- złożenie przymiotnikowe dithörande
- złożenie przysłówkowe dithän, dittills, ditupp, ditåt
- fraza przysłówkowa hit eller dit • hit och dit
- etymologia:
- uwagi:
- nie mylić z: där → tam (wskazując miejsce)
- nie mylić z: ditt → twoje
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.