discontinuance (język angielski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) zaprzestanie, przerwanie, brak kontynuacji
(1.2) praw. umorzenie
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. discontinue
rzecz. discontinuation
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.