dichotomiczny (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) przest. zob. dychotomiczny
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik dichotomiczny dichotomiczna dichotomiczne dichotomiczni dichotomiczne dopełniacz dichotomicznego dichotomicznej dichotomicznego dichotomicznych celownik dichotomicznemu dichotomicznej dichotomicznemu dichotomicznym biernik dichotomicznego dichotomiczny dichotomiczną dichotomiczne dichotomicznych dichotomiczne narzędnik dichotomicznym dichotomiczną dichotomicznym dichotomicznymi miejscownik dichotomicznym dichotomicznej dichotomicznym dichotomicznych wołacz dichotomiczny dichotomiczna dichotomiczne dichotomiczni dichotomiczne nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) współcz. dychotomiczny
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dichotomia ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. dichotomia < gr. διχοτομία (dichotomía) < gr. διχῆ + τομή < gr. τέμνω (témnō) < praindoeur. *tema-
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: dychotomiczny
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.