dialektyka (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) filoz. teoria rzeczywistości postrzeganej jako ciągłe zmiany
- (1.2) filoz. metoda wyrażania myśli polegająca na dochodzeniu do prawdy poprzez ukazywanie sprzeczności zawartych w pojęciach i przekonaniach
rzeczownik, forma fleksyjna
- (2.1) D. i B. lp od: dialektyk
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dialektyk mos
- przym. dialektyczny, dialektalny
- przysł. dialektycznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) dialectics; (1.2) dialectic
- duński: (1.1) dialektik w; (1.2) dialektik w
- norweski (bokmål): (1.1) dialektikk m; (1.2) dialektikk m
- norweski (nynorsk): (1.1) dialektikk m; (1.2) dialektikk m
- szwedzki: (1.2) dialektik w
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.