deskorolkarz (język polski)
deskorolkarz (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˌdɛskɔˈrɔlkaʃ], AS: [deskorolkaš], zjawiska fonetyczne: wygł.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) ktoś, kto jeździ na deskorolce
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik deskorolkarz deskorolkarze dopełniacz deskorolkarza deskorolkarzy celownik deskorolkarzowi deskorolkarzom biernik deskorolkarza deskorolkarzy narzędnik deskorolkarzem deskorolkarzami miejscownik deskorolkarzu deskorolkarzach wołacz deskorolkarzu deskorolkarze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) skejt
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. deskorolkarstwo n, deskorolka ż
- forma żeńska deskorolkarka
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- esperanto: (1.1) rultabulisto, rultabulanto
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.