dźwiękowiec (język polski)
dźwiękowiec (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) osoba, która zajmuje się realizacją dźwięku w studiu – radiowym, telewizyjnym lub nagraniowym
- (1.2) osoba odpowiedzialna za nagłośnienie koncertu lub spektaklu
- (1.3) realizator nagrań dźwięku na planie filmu
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dźwiękowiec dźwiękowcy dopełniacz dźwiękowca dźwiękowców celownik dźwiękowcowi dźwiękowcom biernik dźwiękowca dźwiękowców narzędnik dźwiękowcem dźwiękowcami miejscownik dźwiękowcu dźwiękowcach wołacz dźwiękowcu dźwiękowcy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1-3) akustyk
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1-3) specjalista
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dźwięk m, dźwięczność ż, dźwięczenie n, dźwięknięcie n
- czas. dźwięczeć ndk., dźwięknąć dk.
- przym. dźwiękowy, dźwięczny, dźwiękliwy
- przysł. dźwiękowo, dźwięcznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) тонмайстар m; (1.2) тонмайстар m; (1.3) тонмайстар m
- kaszubski: (1.1) zwãkówc m; (1.2) zwãkówc m; (1.3) zwãkówc m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.