dębnicki (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) związany z Dębnikami, dotyczący Dębnik
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik dębnicki dębnicka dębnickie dębniccy dębnickie dopełniacz dębnickiego dębnickiej dębnickiego dębnickich celownik dębnickiemu dębnickiej dębnickiemu dębnickim biernik dębnickiego dębnicki dębnicką dębnickie dębnickich dębnickie narzędnik dębnickim dębnicką dębnickim dębnickimi miejscownik dębnickim dębnickiej dębnickim dębnickich wołacz dębnicki dębnicka dębnickie dębniccy dębnickie nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Dębniki nmos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.