confidente (język hiszpański)

wymowa:
IPA: [koɱ.fi.ˈðen̦.te]
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) godny zaufania, pewny, lojalny

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) konfident, agent, donosiciel
(2.2) powiernik, zausznik
(2.3) kanapa, sofa (dwumiejscowa)

rzeczownik, rodzaj żeński

(3.1) konfidentka, agentka, donosicielka
(3.2) powiernica, zausznica
odmiana:
(1) lp confidente m/ż; lm confidentes m/ż
(2) (3) lm confidentes
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) fiel, seguro
(2.1) espía, delator, soplón
(2.2) paño de lágrimas, amigo, consejero
(3.1) espía, delatora, soplona
(3.2) paño de lágrimas, amiga, consejera
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. confidencial
rzecz. confidencia ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. confīdens
uwagi:
źródła:

confidente (język włoski)

wymowa:
IPA: /konfiˈdɛnte/
podział przy przenoszeniu wyrazu: confidente
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) ufny

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) powiernik, zausznik
(2.2) konfident, agent, donosiciel

rzeczownik, rodzaj żeński

(3.1) powiernica, zausznica
(3.2) konfidentka, agentka, donosicielka
odmiana:
(1.1) lp confidente m ż; lm confidenti m ż
(2.1-2) lp confidente; lm confidenti
(3.1-2) lp confidente; lm confidenti
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) fidente, fiducioso
(2.2) informatore, canarino, delatore, sicofante, spia
antonimy:
(1.1) diffidente, sfiduciato
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. confidamento m, confidenza ż
czas. confidare, confidarsi
przym. confidenziale
przysł. confidentemente, confidenzialmente
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. confidens
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.