concubinage (język angielski)
- wymowa:
- IPA: [kɒnˈkjuːbɪnɪdʒ]
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) konkubinat
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) cohabitation
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. concubine
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
concubinage (język francuski)
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) konkubinat
- odmiana:
- (1.1) lp concubinage; lm concubinages
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. concubine ż, concubin
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
concubinage (interlingua)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) konkubinat, trwałe pożycie
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.