ciudat (język rumuński)
przymiotnik
- (1.1) cudaczny, dziwny
- odmiana:
- (1.1) lp ciudat m, ciudată ż, ciudat n; lm ciudați m, ciudate ż, ciudate n
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.