ciułać (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈʨ̑uwaʨ̑], AS: uu̯ać], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

czasownik

(1.1) powoli, systematycznie oszczędzać
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) oszczędzać
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ciułacz m, ciułaczka ż, ciułactwo n, ciułanie n
czas. uciułać dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) scrimp
  • esperanto: (1.1) ŝpari
  • włoski: (1.1) raccattare, racimolare
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.