ciotczyny (język polski)
- wymowa:
- , IPA: [ʨ̑ɔṭˈʧ̑ɨ̃nɨ], AS: [ćoṭčỹny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• udziąs.• nazal.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) należący do ciotki, charakterystyczny dla ciotki
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik ciotczyny ciotczyna ciotczyne ciotczyni ciotczyne dopełniacz ciotczynego ciotczynej ciotczynego ciotczynych celownik ciotczynemu ciotczynej ciotczynemu ciotczynym biernik ciotczynego ciotczyny ciotczyną ciotczyne ciotczynych ciotczyne narzędnik ciotczynym ciotczyną ciotczynym ciotczynymi miejscownik ciotczynym ciotczynej ciotczynym ciotczynych wołacz ciotczyny ciotczyna ciotczyne ciotczyni ciotczyne - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) ciotczyn
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ciocia ż, ciotka ż, cioteczka ż, ciotunia ż, ciotuchna ż, ciotczysko n, pociotek m, pociotka ż
- przym. cioteczny, ciotczyn
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) por. matczyny
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) цётчын
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.