cielętnik (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) zootechn. obora, czasem także pastwisko lub zagroda, przeznaczone dla cieląt
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik cielętnik cielętniki dopełniacz cielętnika cielętników celownik cielętnikowi cielętnikom biernik cielętnik cielętniki narzędnik cielętnikiem cielętnikami miejscownik cielętniku cielętnikach wołacz cielętniku cielętniki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. cielę n, cielak m, cielaczek m, cielica ż, cieliczka ż, cielęciarnia ż, cielęcina ż, cielenie n, cielność ż, cielec m, ocielenie n, Cielętnik m, Cielętniki nmos
- czas. cielić się ndk., ocielić się dk.
- przym. cielęcy, cielny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) цялятнік m
- bułgarski: (1.1) телчарник m
- rosyjski: (1.1) телятник m
- słowacki: (1.1) teľatník m
- ukraiński: (1.1) телятник m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.