buriacki (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (2.1) język buriacki; zob. też język buriacki w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik buriacki buriacka buriackie buriaccy buriackie dopełniacz buriackiego buriackiej buriackiego buriackich celownik buriackiemu buriackiej buriackiemu buriackim biernik buriackiego buriacki buriacką buriackie buriackich buriackie narzędnik buriackim buriacką buriackim buriackimi miejscownik buriackim buriackiej buriackim buriackich wołacz buriacki buriacka buriackie buriaccy buriackie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) Agiński Okręg Buriacki • Ust-Ordyński Okręg Buriacki
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Buriacja ż, Buriat mos, Buriatka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Buryat; (2.1) Buryat
- baskijski: (2.1) buriatera
- białoruski: (1.1) бурацкі
- bułgarski: (1.1) бурятски
- francuski: (1.1) bouriate
- rosyjski: (1.1) бурятский
- słowacki: (1.1) buriatsky; (2.1) buriatčina ż
- ukraiński: (1.1) бурятський
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.