brancata (język włoski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pełna garść

(1.2) rzad. książk. stado

(1.3) rzad. książk. uderzenie łapą

odmiana:

(1.1-3) lp brancata; lm brancate

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) manciata

(1.2) branco, stormo

(1.3) zampata, artigliata

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. branca ż, branco m

związki frazeologiczne:

etymologia:

wł. branca + -ata

uwagi:

źródła: